If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Bağlandığınız bilgisayar bir web filtresi kullanıyorsa, *.kastatic.org ve *.kasandbox.org adreslerinin engellerini kaldırmayı unutmayın.

Ana içerik

Picasso'nun "Gitar" İsimli Eseri

Orijinal videoda Salman Khan ve Steven Zucker, Pablo Picasso'nun Gitar isimli heykelini ve bununla alakalı diğer işleri tartışıyor, 1912-14 Modern Sanat Müzesi

"Daha önce hiç kimsenin görmediği bir şey gördüm. Pablo Picasso bir ara resim yapmayı bir kenara bıraktığında kağıt metalden bu devasa gitarı yapıyordu. Gitarın planları evrendeki herhangi bir kara cahile verilebilir ve bu kimse gitarı onun kadar iyi yapabilirdi. Picasso'nun stüdyosunu gördüm, Faust'un laboratuvarından daha inanılmaz olan bu stüdyo, bazılarına göre eski manasıyla sanat eseri içermeyen bu stüdyo, nesnelerin en yenisiyle donanmıştı... Duvarları kaplayan şeyler sebebiyle şok geçiren bazı tanıklar (hatta bunlara resim demeyi bile reddettiler çünkü malzemeler muşamba, ambalaj kağıdı ve gazete idi) Picasso'nun zekice acılarının nesnesine kibirle parmak sallayarak "Bu ne? Bir tabnın üstünde mi duruyor? Duvarda mı asılı? Heykel mi, resim mi?" gibi sorular sordular. Parisli sanatkarların mavi rengini üzerine geçirmiş olan Picasso, en mutena Endülüslü sesiyle şunu söyledi: "Bir şey değil, el guitare!"; İşte bakın! Su geçirmez bölmeler yıkılmış. Resim ve heykelin, türlerin deyimsel tiranlığından kurtulduk. O da değil, bu da. O, el guitare! " (André Salmon, Yeni Fransız Resmi, 9 Ağustos 1919)

.
Orijinal video Beth Harris, Steven Zucker, ve Sal Khan tarafından hazırlanmıştır.

Tartışmaya katılmak ister misiniz?

Henüz gönderi yok.
İngilizce biliyor musunuz? Khan Academy'nin İngilizce sitesinde neler olduğunu görmek için buraya tıklayın.

Video açıklaması

Gördüğümüz eser, Pablo Picasso tarafından yapılmış bir heykel. Yapıldığı yıl 1912, ismi ise Gitar. Sanatçı bu heykeli yapmak için metal plakaları kesmiş, kıvırmış, katlamış. Bu gerçekten inanılmaz bir eser, bakmak bile heyecan verici. Gitar, günlük hayatta her an karşılaştığımız bir nesne değil. Belki eğlenceli olmasının sebebi tam da bu. Eğer duvarınıza bir gitar asarsanız, bu size ilham verir, mutluluk verir, eğlencelidir, yaratıcılığınızı harekete geçirir. Sanatçı burada gitar fikrini alıyor ve başka bir boyuta taşıyor, aslında baktığımızda gitar olduğunu anlıyoruz ancak gitarın geometrisiyle epey oynamış. Fırlayacağını bekleyeceğiniz şeyler içeri girmiş, gireceğini bekleyeceğiniz şeyler çıkmış ancak hala baktığımızda gitar fikrini görüyoruz. Gitarın telleri, ses deliğinin üstünde değil, yani bu çalınıp ses veren bir gitar değil, ama temelde bir gitar. En azından biz baktığımızda bir gitar olduğunu düşünüyoruz. Heykel dediğimizde aklımıza neler gelir, heykellerde hangi temaları görürüz? Diyelim ki klasik dönem heykelleri, örneğin Milo Venüsü. Daha sonraları ise daha modern, daha geometrik formlu heykeller görüyoruz. Bu eser, 1912 yılında yapılıyor, yani bu eserin yapıldığı zaman daha klasik heykelleri gördüğümüz bir dönem. Heykellerin temaları da genelde insan bedeni, bazen zırhları oluyor, bazen giysilerindeki kıvrımlar, belki bir at üzerinde.. Ancak temelde düşündüğünüzde, zaten doğada var olan bir şeyin heykeli yapılıyor, heykellerde insan eliyle üretilen bir meta tema olarak kullanılmıyor. Gitarlar insan üretimi bir obje, ve daha önce hiç kimse gitar heykeli yapmamış. Picasso eğer isteseydi gerçek bir gitar yapabilirdi, ancak onun sanat anlayışı açıkça bir meydan okuma. Yapabildiğimiz, çok iyi yapabildiğimiz bir şeyi yapmak yerine, sezgilerimizi kullanarak o objenin simgesini yapmak istiyor. Ve yapılan simge de orijinal objeyi mükemmel şekilde çağrıştırıyor. Objenin kendisini yapmaksızın, objenin özünü aktarıyor. Bu objeyi üretmeden, onu görsel olarak nasıl canlandırabiliriz. Üzerinde gerçekten düşünmüş, gitarın perdelerinin işe yaramayacağını biliyor. Yaptığı bir heykel, gitar yapmıyor. Bunun bir gitar olduğunu imgeleyen pek çok şeyi kaldırsam dahi, hala bu eserin bir gitar olduğunu anlayabiliriz. Çok başarılı. Bu eserin yapıldığı dönemi de gözümüzün önüne getirelim, 19. yüzyılın başındayız ve fotoğrafın icat edilip yaygınlaşması sayesinde artık sanatçılar, kendilerini gördüklerini birebir resmetmek zorunda hissetmiyor. Sanatçılar gördüklerini birebir resmetmeye çalışmak yerine, bir üst seviyeye geçiyorlar ve resmederken kullanacakları dil üzerine odaklanıyorlar. Bunun bir gitar olduğunu algılamamızı en çok ne sağlıyor diye bakalım Gitarın her iki yanındaki kıvrımlar. İki taraftaki kıvrımlar eş değil. Picasso'nun bu dönemde yani 1911 sonlarında ve 1912'de yaptığı pek çok çizimde de aynı şeyi görüyoruz. Sağ taraf daha küçük. Bir sanat tarihçisinin açıklaması, Picasso'nun duvara takılmış bir gitarı değil de, boşlukta hafifçe yana dönmüş bir gitarı canlandırmış olduğu. Gitarın açılarına baktığımda, bu bakış açısı bana da doğru geliyor. Bu heykel aslında Picasso'nun o dönemde yapmakta olduğu kolaj serisinin bir parçası. Hakikaten enteresan. Gitara ilişkin gerçek dünyadan bildiğimiz, dokunduğumuz, üç boyutlu bir algılamamız var. Sonra bunun çizimler dünyasındaki halini görüyoruz, gerçek objenin uzaydaki,boşluktaki görüntüsü. Sonra bunları da kesiyor, ve objeyi üç boyutlu olarak tekrar oluşturuyor. Aslında önce kağıtla yapıyor, üç boyutludan iki boyutluya gidiyor, ve sonra tekrar üç boyutlu olarak yapıyor. Bence gerçekten heyecan verici bir eser, müthiş.