If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Bağlandığınız bilgisayar bir web filtresi kullanıyorsa, *.kastatic.org ve *.kasandbox.org adreslerinin engellerini kaldırmayı unutmayın.

Ana içerik

Ad Reinhardt

Ad Reinhardt'ın siyah tuvallerine zaman ayırın ve düşüncelere dalmanın keyfini keşfedin. Daha fazla bilgi edinmek ve kendi eserlerinizi yaratmak isterseniz, Materials and Techniques of Postwar Abstract Painting isimli çevrim içi kursumuza kayıt olmanızı öneririz. Orijinal video Modern Sanat Müzesi (MoMA) tarafından hazırlanmıştır.

Tartışmaya katılmak ister misiniz?

Henüz gönderi yok.
İngilizce biliyor musunuz? Khan Academy'nin İngilizce sitesinde neler olduğunu görmek için buraya tıklayın.

Video açıklaması

Soyut dışavurumcu sanatçıların çoğu sanata figüratif ressam olarak başlasa da Ad Reinhardt, o zamanlarda çoğu Amerikan sanatçının yaptığı gibi Piet Mondrian’ı ve onun ilk eserlerindeki geometrik hatta ritmik denebilecek desenleri örnek alıp geometrik ressam olarak başlamıştı O, paletini çok az sayıda renk ile sınırlandırmıştı: Beyaz, kırmızı, mavi ve son olarak da 50’lerin sonuna doğru siyah ki 60’ların sonundaki ölümüne kadar kendini sadece bu renge adamıştı. Bu resimlerdeki anlayış gizem Çoğu soyut dışavurumcu ressamların eserlerindeki gibi bu resimlerde izleyicinin görebileceği bir figür ya da bir manzara belirtisi yok Bunun yerine resmin kendisi var, Resmin yapım aşaması ve belki de daha önemlisi Reinhardt’ı ilgilendiren resim algısı var. Onun ilgisini özellikle de siyah resimler açıkça gösteriyordu Reinhardt’ın kare ebatlarındaki bir tuvale çizilmiş siyah bir resmine baktığınızda gerçekten de sadece bir siyah kare görürsünüz. Ama resme odaklanır ve biraz daha uzun bir süre bakarsanız yukarıdan aşağıya, bir yandan diğerine giden ve siyah yüzeyin derinliklerinden ortaya çıkan bir haç görürsünüz. Buradaki siyaha birçok rengin yerleştirildiğini ve bu siyahın içinden dışarıya çıktığını fark edersiniz. Bu, gerçekten de bakmak için zaman ayıran ve resim konusunda sabırlı olan izleyiciye bir ödüldür. Soyut dışavurumcuların hepsi için bu önemli bir önceliktir. Görülmesi zaman alan resimler yapıyorlar. Bir bakış atıp yanından hızlıca geçemeyeceğiniz resimler yapıyorlar. Sanırım bu açıdan bakılınca soyut dışavurumcular eserlerini adeta sır sahipleri olarak görüyorlar. Bir insan, sihirli sözcük ya da buna benzer bir şeyi söylemek zorunda kalmadan sadece zaman ayırarak bu sırların arasına dalabilir. Ama zaman ayırmak isteyecek kadar bilmeyen ya da umursamayan zevksizler -ki soyut dışavurumcular onlara böyle derlerdi- içlerinde ne hazineler sakladığını bilmeden bu tuvallerin yanından geçip gider Bence bu, sanatçıları gayet de hoşnut ediyordu. Eserleri belirli bir seviyede olup aynı fikir veya ruhu paylaşan ve sanatçıların kendilerine verecekleri şeye hazır olan izleyiciler için yapılmıştı. Ve eğer izleyiciler bunu kanıtlamak için bir şey yaparlar, mesela resmin önünde bir süre dururlarsa, her şey daha da iyi olurdu.