If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Bağlandığınız bilgisayar bir web filtresi kullanıyorsa, *.kastatic.org ve *.kasandbox.org adreslerinin engellerini kaldırmayı unutmayın.

Ana içerik

Tate Müzesi, Oda: 1950'ler

Bu video Tate.org.uk tarafından sunulmaktadır.

Kuratör Chris Stephens 1950'leri araştırıyor.

Bu videoda bahsedilen sanat eserlerine ilişkin daha fazla bilgi için:
- Lucian Freud, Beyaz Köpekli Kız, 1950–1
- Patrick Heron, Azalea Bahçesi: Mayıs 1956, 1956.
Orijinal video Tate tarafından hazırlanmıştır.

Tartışmaya katılmak ister misiniz?

Henüz gönderi yok.
İngilizce biliyor musunuz? Khan Academy'nin İngilizce sitesinde neler olduğunu görmek için buraya tıklayın.

Video açıklaması

Bu odada 1950’lerde yapılan sanat eserleri bir araya geliyor. Bu yıllarda TATE akademik resim ve heykel toplamayı bırakmıştı. Bu yıllarda TATE akademik resim ve heykel toplamayı bırakmıştı. Bu seneler insanların ikinci dünya savaşı sonrası gölgelerden yavaş yavaş çıktıkları senelerdi. İnsanlar o dönemi yansıtmak için doğru bir sanatsal dil arayışındaydılar. 1950’ler modern sanat için tartışmalı ama bir o kadar da yolu açan seneler olmuştur. Bir tarafta soyut, bir tarafta gerçekçilik vardı. Realizim tarafında sosyal realistler vardı. Bunların politik sebepleri ve amaçları vardı. Hergün yaşantısını resmediyorlardı. Yani günlük sosyal politik yaşamı resmediyorlardı. Bir yandan da Lucian Freud gibi sanatçılar vardı. Sembolik bir resmi realistik çizerek aktarıyordu. İşleri, temsilin çok gerçekçi ifadesiydi, fakat mutlaka biraz garip duruyordu. Sanki sinsi ve karanlık bir yönü var gibi… Bence bu gerçeküstücü akıma olan hayranlığı ile alakalı. 1950’lerdeki sanat tartışmalarında Patrick Heron soyut değerleri savunan bir sanatçıydı. Asıl konuyu saklı tutmanın altını çiziyordu. Bu eser tamamen soyut duruyor. Sanki Avrupa'daki soyut empresyonistlerin sanatsal dilini ifade ediyor. Boş bir alandaki fırça darbelerine bakın… Ama Heron bu fırça darbelerinin, bu resmin, bahçesine açelyalarına baktığında gördüğü bir görsel olarak ortaya çıktığını söylemiş. Resmin adından da bunu anlıyoruz. Bir bahçedeki keskin şahane yaz güneş ışıkları… Beni şaşırtan bu birbirinden farklı görünen eserlerin, burada aynı odada nasıl da birbirlerini tamamladıkları. Sanatsal tartışmaların ve akımların farklı uçlarından gelseler de beklenmedik şekillerde birbirlerini tamamlıyorlar, aynı duyguları uyandırıyorlar. Böylece bir dönemin uyandırabileceği hissin ne kadar güçlü olduğunu görüyoruz.