If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Bağlandığınız bilgisayar bir web filtresi kullanıyorsa, *.kastatic.org ve *.kasandbox.org adreslerinin engellerini kaldırmayı unutmayın.

Ana içerik
Güncel saat:0:00Toplam süre:2:46

Video açıklaması

Seksen yaşında bir sanatçı düşünün. İtalya’nın kuzeyindeki bir dağ köyünde, şövalesinin başına oturmuş, “Hazreti İsa’nın Çilesi” konusunu nasıl betimleyebileceğini düşünmekle meşgul. Bu betimlemeleri hep gece sahneleri olarak düşünmüş ama bu resimde konuyu bir vaftiz sahnesi olarak değiştirerek düşünmesi istenmiş. “Hazreti İsa’nın Vaftizi” sahnesinde Bassano, kafasındaki tüm bu düşünceleri bir araya getirmiş. Sanırım Bassano, İsa’nın vaftizi kabullenişini, onun ölümü kabullenişinin ilk adımı olarak kavramış. Gün doğumundan hemen önceki o karanlık an… İsa, vaftizcinin kollarının altına doğru yaslanmış, neredeyse Calvary’e doğru giderken “haçı taşıyan” görünümünde resmedilmiş. Ressam önce her şeyi sıfırlayarak, resmi merkezdeki figürlere odaklamıştır. Sonrasında ise figürlerdeki hareketleri oluşturmuştur. Başlar hareket etmektedir, kollar hareket etmektedir ve bacaklar hareket etmektedir. Ressam, resmin bu merkez noktasına öylesine odaklanmıştır ki, meleklerde, kırmızı örtüde, tepenin arkasından yayılmakta olan güneş ışınlarında kullanılmış olan renklerin güçlü bir etkisi vardır. Diğer taraftan - sağ alt köşedeki nehir yatağı ile su bitkileri, sol taraftaki tepe ve arka plandaki dağlar gibi, bizim dikkatimizin yoğunlaşması gerekmeyen alanların hepsi bitirilmeden bırakılmış, bitmemiş izlenimi vermektedir. Ve bu gece karanlığı ve koyu arka plan, izleyicide bir önsezi oluşturarak, bizleri İsa’nın son anlarını kavramaya hazırlamaktadır. Bassano bu resmi bitiremeden vefat etmiştir. Bu sebeple aslında bu resmi ‘non finito’ yani bitmemiş olarak tanımlamamız gerekir. Bu terim çeşitli tamamlama seviyelerine kadar geliştirilmiş resimleri tanımlamak için kullanılır. Bu bize sanatçının aklındakileri, çalışma şeklini ve sonunda, tatmin edici bulduğu noktada resmetmeyi bıraktığını gösterir. Sanırım ressamın yaşı hem ona belli bir özgürlük hem de bu resim üzerinde kendiiçin çalışma fırsatı sağlamıştır. Resimde hemen hissedilen, resme konu olan kişilerin hayatlarını değiştiren, alışılmışın tamamen dışında bir şeyler meydana geldiği duygusudur ve bir açıdan belki resmin izleyicisinin de üzerinde böyle bir etki bırakacaktır.