Silvestre Arcos'un KIPP Washington Heights'taki 5. sınıfı (NY)

"Matematik Sınıfımı Nasıl Harmanladım", Silvestre Arcos
Bu hikaye ilk olarak 18 Haziran 2014'te Education Week'te çıktı. Orijinal makaleye buradan ulaşabilirsiniz.
İki yıldan biraz daha önce, şimdiki müdürüm, Danny Swersky, yakında New York Şehri'nde açılacak bir sözleşmeli okul olan Kipp: Washington Heights Ortaokulu'ndaki matematik öğretimi ile ilgili vizyonu hakkında bana bir e-posta attı. Özellikle, teknolojinin yardımıyla öğrenci öğrenimini kişiselleştirmek istediğini bana belirtti. Çevrim içi ders içeriği sağlayıcısı olan Khan Academy ile biraz uğraşmamı teşvik etti. Bu konu hemen ilgimi çekti.
Öğretim yılının bu noktasında, New York Eyalet Sınavındaki tüm konuları bitirmiştim ve öğrencilerimin becerilerini artırmaya devam ederken, onların ilgisini çekmenin yeni yollarını arıyordum. Böylece, okulun iPad setlerinden birini sınıfıma getirdim ve öğrencilerimi Khan web sitesiyle tanıştırdım. Onların tepkisi benimkinden daha hevesli oldu. Hemen siteyi kullanarak becerileriyle pratik yapmaya, “enerji puanları” kazanmaya ve uzmanlık göstermeye başladılar. Bu tür aracın sunduğu öğretim fırsatları bana heyecan veriyordu.
İki yıl sonra, KIPP: Washington Heights'da 5. sınıf matematiğini kuran öğretmenim. Matematik sınıfım ve öğretmenliğe yaklaşımım, öğretmenlik kariyerimin ilk on yılından çok farklı bir düzeyde. Özellikle, öğrencilerim bilgisayarlarda ve küçük gruplarda çalışmaya daha fazla zaman harcıyorlar ve ben tüm sınıfa ders anlatmaya çok daha az zaman ayırıyorum.
Temel yaklaşımım, belirli bir ortak temel standardını hedefleyen, problem-çözme ve kavramsal anlayışı vurgulayan genel bir mini-ders planlamaktır. Sonra Khan sitesinin oluşturduğu beceri raporuna bakarım ve öğrencileri söz konusu standarttaki ilerleme düzeylerine göre gruplarım. Beceride uzmanlık göstermiş öğrenciler, sınıfa girerken kısa bir çıkış bileti tamamlar ve sonra da konuda daha derine inmek veya yeni konular keşfetmek için dizüstülerine giderler. Daha fazla alıştırma yapmaya ihtiyacı olan veya standartta zorlanan öğrenciler, biraz ısınma alıştırmaları yaparlar ve sonra mini-dersime katılırlar. Öğretimi, modelleme ve soruları çözmek için görsel gösterimler kullanarak kurgularım. Daha sonra, öğrenciler dizüstü bilgisayarlarına dönüp standartla ilgili alıştırma yapmaya devam ederler. Bu noktada, çoğunlukla daha ileri düzeydeki öğrencileri, üzerinde çalıştığımız beceriyle ilgili farklı bir etkinlikte çalışmak üzere bir araya getiririm.

Bireysel Öğrenme İhtiyaçlarını Karşılama

Teknolojiyi bu şekilde kullanmak, öğrencilerimin bireysel ihtiyaçlarını karşılamamı ve yeterlilik düzeylerini zorlamamı sağlamıştır. Öğrenciler bilgisayar ünitelerinde bağımsız veya ikili olarak çalışırken, günün dersini anlamak için küçük grup ortamına ihtiyaç duyan öğrencileri çekerim. Dil ve arka plan bilgileriyle ilgili desteğe ihtiyaç duyan öğrencileri de gruplarım ve belirli sorunları gidermek için birer veya ikişer öğrenciyle oturur ve çalışırım. Sınıfta herkes kendi düzeyinde çalışmaktadır veya kendi hızıyla kendini itmektedir. Dersin değişik şekilde kurgusunu sağlayarak, kişiselleştirilmiş öğrenme planı hedefleri veya İngilizce dili öğrenme kategorisi ne olursa olsun, tüm öğrencilerimin sınıf düzeyinde standartların üzerinde çalıştığından emin olabiliyorum.
Ayrıca, bu matematik öğretim modeli, öğrencilere bağımsızlık ve sorumluluk öğretmek, ve cesaret, iyimserlik ve merak gibi güçlü karakter özelliklerini yaşamak için harika bir fırsat sağlar. Her ünitenin başında, eğitim programı kapsam ve sıramızdan çalıştığımız üniteyle hizalı Khan Academy alıştırmalarının listesini gösteren posterler hazırlıyorum. Khan Academy ve ST Math (oyun tabanlı öğretici yazılım programı) arasında seçim yaptıktan sonra, öğrenciler kendi gelişim raporlarına bakarak hangi konuda daha fazla alıştırma yapmaları gerektiğine karar verirler ve sonra da, kendi hızlarında alıştırmaları yaparlar. Çalma listesini tamamladıktan sonra, yeni konuları keşfederek meraklarını gösterebilirler.
Haftada bir veya iki kere, grup olarak nerede olduğumuzu ve kimin aynı becerilerin üzerinde çalıştığını anlatmak için, tüm-sınıf beceri-ilerleme raporunu gösteririm. Öğrencilerle, alıştırma yapmayı seçtikleri beceriler ve kullanmayı seçtikleri alıştırmalarla ilgili, sık sık görüşerek bireysel geri bildirim veririm. Yılın başında, nasıl ilerleyecekleri konusunda tıkandıklarında kullanabilecekleri stratejilerin üzerinden geçerim. Bu şekilde, öğrencilerimin özerklik ve bağımsızlık hissi ve kendi çözümlerini bulma becerisini oluşturmayı hedefliyorum—ileri sınıflarda başarılı olmak için bu özelliklere ihtiyaç duyacaklar. Teknoloji, akademik gelişmenin yanı sıra, karakter gelişiminin de kişiselleştirilmesine izin verir.
Öğretmen olarak, yakın zamanda, öğrenci işbirliğinin önemini vurgulayan, eğitim araştırmacısı Sugara Mitra’nın “Bulutta bir Okul Kurun” isimli TED Konuşmasından da etkilendim. Sınıfıma daha çok işbirliği gerektiren etkinlikler getirmeye başladım—örneğin, öğrencilerin beceri etkinliklerinde ikili olarak ve küçük gruplarda çalışmalarını istiyorum. Öğrencilerin, birbirlerine soru sorarak ve aslında, birbirlerine becerileri öğreterek önemli bilişsel ve içerik anlamayla ilgili kazanımlar sağladığına inanıyorum.

Tezahürat ve Sonuçlar

Her dersin sonunda, öğrencilerimin kendilerine veya başkalarına başarıları için tezahürat yapma şansı olur. Bir öğrenci, “Çizgi Grafikleri alıştırması düzey atladığım için kendime tezahürat yapmak istiyorum,” diyebilir. “Başlangıçta benim için zor oldu, ama cesaret gösterdim, devam ettim, ve alıştırmayı bitirebildim.”Başkaları, 100 beceride uzmanlığı gösteren “Güneş Rozeti”ni kazandığında, öğrenciler alkışlar ve tezahürat yapar. Hedeflerine ulaştıktan sonra, yeni hedefler oluştururlar. Sınıfımın kapısında, kazandıkları Khan “enerji puanları” ve uzmanlaştıkları beceri sayısıyla birlikte öğrenci isimlerini asarım. Öğrenciler başarılarını ve gelecekteki fırsatlarını kendi çabalarıyla artırabilecekleri konusunda gittikçe daha iyimser olurlar.
Son iki yıldır bu modeli kullanarak, her düzeyde öğrencilerin matematik başarısında çok büyük kazançlar elde edebileceğini öğrendim. Bu durum sınıflarımda her zaman için geçerli değildi. Öğrencilerimin ortalama yeterliliğinde çok büyüme görüyordum, ancak en ileri öğrencilerimin önemli kazanımlara ulaşması veya en çok zorlanan öğrencileri yukarı çıkarmak için düzenli olarak zaman yaratma konusunda hiçbir zaman bu kadar başarılı olmamıştım. Şimdi ise, çoğu okulumuza matematik açısından birkaç sınıf geride başlayan öğrencilerimin hepsine ulaşmanın yollarını buluyorum.
Ders yılı boyunca, Akademik İlerleme Ölçüsü karşılaştırmalı değerlendirmesinde alt dörttebirlikteki öğrencilerimin yüzdesi, 50'den 11'e düştü. Bu arada, üst dörtte birlikteli öğrenci yüzdesi altıdan 41'e yükseldi. Son iki yılda, 5. sınıftaki öğrencilerimin yüzde 99'u Akademik İlerleme Ölçüsü testinde gelişme hedeflerini tutturmuştur. Eyalet testlerinde de iyi sonuç elde etmişler, şehir ve eyalet ortalamalarının üstünde performans göstermişler ve benzer özellikteki okullardaki öğrencileri geçmişlerdir.
Daha az tatminkar olmamakla birlikte, öğrencilerin matematik sınıfının dışında da büyümeye ve öğrenmeye devam ettiğini gördük. Öğrencilerim sık sık beni arayıp veya mesaj atıp yeni bir madalya kazandıklarını veya belirli bir hedefe ulaştıklarını haber verirler. Tüm öğrencilerimi bağımsız öğrenicilere dönüştürme hedefime gittikçe yaklaştığımı hissediyorum.
Önümüzdeki yıl, okulumda matematik öğretimi eğitmeni görevini üstleneceğim. Okulumda ve ulus çapındaki meslektaşlarımla, bu harmanlanmış öğrenme modelini geliştirmek için çalışmayı dört gözle bekliyorum. Bu model, öğretimde yeni olanaklar görmeme ve benim gibi tüm öğretmenler için çok önemli olduğunu bildiğim, öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarını karşılama yeteneğimi geliştirmeme yardımcı oldu. Gerçekten kişiselleştirilmiş matematik öğretiminin gücüyle ilgili öğrendiklerimi paylaşmayı dört gözle bekliyorum.
Silvestre Arcos KIPP: Washington Heights Orta Okulu'nda kurucu 5. sınıf matematik öğretmenidir. Columbia Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nden çift dill/ çift kültürlü eğitim alanında lisans üstü diploması vardır. Arcos 2011 yılında Hoşgörü Öğretimi’nin Kültürel Sorumluluğa Sahip Öğretim Ödülünü ve 2013 yılında mükemmel öğretmenlik için New York Şehri’nin Büyük Elma Ödülünü kazanmıştır.